Tariquet Marselan Rosé

Nauwkeurig proeven blijkt hier het verschil te maken. Als casual rosé is de Tariquet best heel aangenaam. Met aandacht geproefd valt echter op dat de wijn iets van frisheid ontbeert. Het zijn meer synthetische tonen die de aandacht opeisen: rubber en motorolie. Maar zonder dat het onaangenaam is, dus!

Mirambeau Bordeaux Rosé

Fris en hartig, een bescheiden neus maar een heerlijk frisse smaak waarin vooral kruisbessen naar voren komen. We hebben (weer) een winnaar! Deze wijnboer uit de Bordeaux kan alvast een doosje aan de kant zetten voor ons. Ook handig en no-nonsense: de fles heeft een schroefdop.

Ferret Rosé De Pressée

MIP, Domaine de Sainte Lucie Rosé Côtes de Provence

Domaine Fernand Engel Rosé Pinot Noir 2009, Alsace

Elzas! Van tevoren altijd een verrassing hoe zo'n wijn zal smaken. Bij Elzas wijnen weet ik het nooit van tevoren. In restaurants daarom ook vaak een categorie waar ik mijn handen niet aan brand. Deze Fernand Engel Rosé van pinot noir druiven is biologisch en blijkt voorzien van een serieus van karakter. Geen aardbeien of zuurtjes in je glas, maar een hartig voorkomen met tonen van rozebottel en cognac. Aan tafel worden we het niet geheel eens over of dit positief is. Ik vind deze Engel echter smakelijk en gedegen. Niet erg om er meerdere van in het wijnrek aan te treffen. Voor de gelegenheid (de opening van het seizoen voor buiten eten -- het is bijna juni, mensen!) misschien wat ingetogen. Dit is meer een binnen- en open haardrosé dan een terras- en zwembadrosé. Een goede opmaat voor bezoek aan de Elzas later dit jaar.

Domaine de Pajot 2012 Côtes de Gascogne Rosé Bio

We hebben een winnaar! Dit is de vierde fles waar de kurk vanaf gaat, en vooralsnog (nu is het nog overzichtelijk, natuurlijk) is dit de winnaar: een lekker hartige, vrij donker getinte rosé uit een van Frankrijk's grootste IGP productiegebieden, de côtes de Gascogne.

Het is een goede zaak dat dit sap niet in de Armagnac verdwenen is, want deze wijn heeft een prettige hartige smaak. De rode en roze fruitsoorten zijn zo gedistingeerd aanwezig dat het lastig is ze bij naam te noemen.

Conclusie: het zal ons niet verbazen als we van deze wijn aan het eind van de rit besluiten een doosje extra te laten komen. Klasse!

D'en Segur Côtes du Tarn - de eerste van de Franse wijnen!

Et voilà! De eerste Franse wijn is ontkurkt. Gemene plastic kurk is het, trouwens. Geen feest om die weer terug in de fles te krijgen. De wijn heeft een mooie bleke Provençaalse kleur, en is gemaakt van - naast Cabernet Sauvignon - de Cabernet Franc druif.
De smaak is zo bescheiden als de kleur; een contrast met de Spaanse en Marokkaanse wijnen die hieraan voorafgingen. In het bouquet komt vooral perzik naar voren. Een goede tegenhanger voor die toon ontbreekt, wat 'm iets weeïger maakt dan de perfecte bescheiden rosé zou zijn.

Conclusie: prettige doordrinkrosé. Gebrek aan een zuurtje doet de wijn wel wat spanning missen.